FRANKRIJK 2008


Najaar

Op zoek naar onze verre verwanten.

Gezien de plaats in Nederland waar we wonen,
reizen we altijd via Maastricht, tanken goedkoop
in Luxemburg, en hebben onze eerste overnachting
in Noord-Frankrijk. Eens moest het er van komen,
met de caravan rond Parijs, maar dan wel op een
zondagmorgen.We overnachten in Noord-Frankrijk
en rijden de volgende dag richting Parijs.
Wat valt dat mee, tenminste als je weet welke
richting en wegnummers je moet hebben. De reis
gaat voorspoedig. We pakken de Route Nationale,
gaan weer terug naar de tolweg omdat we geen
parkeerplaatsen tegenkomen en de hond heeft ook zijn bewegingsruimte nodig.
In Chateauroux vinden we tegelijk met veel Nederlanders en nog meer Engelsen een leuke plaats
op de camping. In Chateauroux heb je buiten de camping veel wandelmogelijkheden en met onze
Groenendaler heb je dat nu eenmaal nodig. De volgende dag rijden we tegen het middaguur de
camping La Castillonderie op en vinden een leuk stekje. De camping staat vol met Nederlanders
met hier en daar een verdwaalde Duitser en Engelsman. We hadden niets anders verwacht.

Waarom hebben we La Castillonderie uitgekozen? De aanhef van deze bladzijde
zegt het al, wij gaan op zoek naar onze verre verwanten.

Een van onze neven en nichten leefden in het stroomgebied van de
Vézère. De "Cro Magnon" mens. Veel heeft deze mensachtige
achtergelaten in de vorm van stenen werktuigen en visgerei uit
beenderen vervaardigd. Een opsomming de van
leef.- en vindplaatsen vind je in elke toeristische gids
evenals de te bezoeken grotten. Nadat deze mensachtigen
waren verdwenen werden vele van hun schuilplaatsen bewoond
door de middeleeuwse mens. De Roc Cazelle en de Roc
St Cristophe geven een goede indruk op welke wijze deze
gemeenschappen leefden en vooral zich beveiligden.
Maison Forte de Reignac geeft niet alleen een goed inzicht hoe de
lagere adel in de middeleuwen leefde, het herbergt ook een zeer
uitgebreide verzameling martelwerktuigen, je moet wel een sterke
maag hebben. Wil je alle schuil,- vind,- en leefplaatsen bezoeken die Wil je iets anders dan het toeristiche geplaveide, onze campingeigenaar neemt op verzoek vaak zijn gasten
mee op zijn tochten.
(foto: Roc de Cazelle aan de D47)



Dit zijn ze dan onze verre verwanten als je goed om
je heen kijkt soms een treffende gelijkenis met
de huidige mens. Maar deze mensachtigen waren een
waarschijnlijk stuk minder agressief. Op grond van
het gegeven dat men geen ingeslagen schedels
heeft gevonden vermoedt men dat de groepen elkaar
meden. Vrouwenroof moet zeer wel mogelijk geweest
zijn.


We nemen afscheid van de Dordogne en blijven op de weg naar huis op gemeentecampings in de
Auvergne en de Bourgogne hangen. Deze campings en deze dorpjes, dat is ons Frankrijk.
Daar waar de vrouw van de bakker je na het tweede bezoek je als een vaste klant begroet,
en de slager je laat genieten van zijn lekkere salades en worsten

Maar aan alles komt een eind, dit eind is heel erg definitief als we in Maastricht Nederland weer binnenrijden

Tot volgend jaar